Moderne bestrijding van de muskus- en beverrat

Conclusie 2006

Huidige muskusrattenbestrijding - Conclusie

De manier waarop de waterschappen de muskusratten nu bestrijden, nl. met de inzet van heel veel bestrijders in het veld met hun eigen ambtelijke top lijkt er niet toe te lijden dat we nieuwe geschiedenis gaan schrijven.

Het is een vreemd soort symbiose tussen de rat en zijn vanger. Beide populaties houden elkaar zorgvuldig in stand. Het is een haat liefde huwelijk welk tot in het einde der tijden op deze wijze zal blijven voortbestaan.

Ik zie geen kans meer om zonder medewerking verder onderzoek te doen. Het wordt allemaal te kostbaar. Er moet nog veel gestudeerd worden op de muskusrat en zijn reactie op allerlei actie. Het beestje houdt het in gevangenschap nog geen dag uit, zodat alle onderzoek in de natuur verricht moet worden. Door de NL. spelregels voor dieronderzoek wordt dit onderzoek onbetaalbaar. Jammer, want het jaarlijkse massacre is op deze wijze uitzichtloos.

Het zou een goed ding zijn als de dierenbescherming samen met de bestrijdingsdienst en de waterschappen, de boeren en ook de overheid geld vrij zouden maken om hier een einde aan te maken.

Het onderzoek zou zich in eerste instantie moeten richten op de veelheid aan toepasbare feromonen met als gevolg een verstoring van de biotoop van de bisamrat. Ook als het beestje gevoelig blijkt voor geluiden of wat dan ook van predatoren is er al een wereld gewonnen. Tenslotte biedt zijn kwetsbare reukorgaan vele mogelijkheden tot bestrijding. Alleen het feit al dat ze dan op drift raken geeft de vanger de kans de restanten van de jaarlijkse populatie aan te pakken met bijvoorbeeld de vaste vangkooien.

Het bestrijdingsonderzoek kent al vele mooie rapporten maar is in werkelijkheid nog niet aan het bureau ontstegen.